Tags

, , ,

Lieve Chloe 1 jaar oud.

Weten Dieren meer dan Mensen?  Of het verhaal van Chloe.

Liddie en Pol, onze honden doen ons soms verwonderd afvragen of zij nu echt mensentaal verstaan.  Pol een robuuste boxer, is wat trager, die moet nadenken, maar Liddie, een witte cocker met beige vlekken is een echt bijdehandje, die dadelijk reageert als haar iets gevraagd wordt op dezelfde toon waarop ik tegen mijn echtgenoot spreek.  Dat wil niet zeggen dat echte bevelen nagevolgd worden.  Zeker niet, we hebben onze handen meer dan vol om hun geblaf te stoppen als er aan de poort gebeld wordt. 

Toen we nog in Texas woonden hadden we ook een boxer.  Chloe was op een zaterdagmorgen als een kleine puppie bij ons aan de deur gekomen.    Het was een mager scharminkeltje,  vel over been dat bij nader onderzoek nog dik onder de luizen zat.  Nadat we het wat eten hadden gegeven begon het tegelijk over te geven en het had bovendien een diaree die er meer uitzag als een pak spaghetti,  door al de wormen die in het kleine lijfje huis hielden.

We verzorgden het diertje door het te wassen en te ontluizen, maar eten wou het niet meer.  Het was een echt sukkeltje.

pas aangekomen.

Op maandag zouden we het naar de shelter brengen, tenminste als er niemand was die haar kwam opvragen.

“ We gaan er eerst mee naar de vet” zei mijn echtgenoot toen we klaar stonden om in de auto te stappen “ het beestje heeft eerst zorgen nodig.”

“ Wat moet er mee gebeuren?” vroeg de veearts.

“ Alleen de basics, het is onze hond niet .” antwoorde ik wat afstands, want ik wou geen kosten doen waarvan een  mogelijke eigenaar vond dat het niet nodig geweest was.

Volgens de dokter was het beestje nog maar drie maand oud en had hoognodig inspuitingen nodig.  Hij vroeg om haar niet naar de shelter te brengen maar dat hij zou verwittigen dat als iemand er om vroeg  ze de eigenaar naar ons toe konden sturen.  Ook zou hij andere dierenartsen verwittigen dat wij een boxer  ‘gevonden’ hadden.  Het leek er meer op dat het hondje ‘ons’ gevonden had, en ik had de grootste moeite om haar uit mijn hart te sluiten…ze was zo lief…

Het was pas nadat we haar drie weken later voor onderzoek binnenbrachten onder de naam No-name-yet dat we haar eindelijk haar echte naam Chloe gaven

Chloe bleek een hondje uit de duizend.  Aanhankelijk en speels. 

vriendjes met Molie

Ze was ongeveer een jaar toen ze op een dag de heuvel acher het huis niet meer boven kon en stuiptrekkend in zwijm viel.

wordt vervolgd

 

 

©jacquelinedd

Advertenties